پنجشنبه 30 شهريور 1396   11:29:04
  • ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
یادداشت

1396/3/23 سه شنبه
توسعه فرهنگ بیمه؛ الزامات و موانع
با نگاهی به سطح اطلاعات بیمه ای در جامعه می توان فهمید عدم استفاده از بیمه در جامعه، بدلیل عدم اطلاع رسانی صحیح و ناآشنای آحاد جامعه با مقوله بیمه است.
به عبارت دیگر ما با کمبود سواد بیمه ای در جامعه مواجه هستیم و افزایش چنین اطلاعاتی در جامعه با تبلیغات، آنهم به نحوی که درحال حاضر مرسوم و معمول است به نظر نمی رسد امکان رشد و بهبود افزایش آگاهی را در سطح جامعه فراهم آورد.

برای درک بهتر مفهوم "توسعه فرهنگ بیمه"، ابتدا به تعریف این واژه ها میپردازیم.

توسعه در لغت به معنای رشد تدریجی در جهت پیشرفته تر شدن، قدرتمندتر شدن و حتی بزرگ شدن است؛ در تعریف فرهنگ نیز باید گفت که فرهنگ آن قسمت از محیط است که به دست انسان ساخته شده و تاثیرپذیر است.

همانگونه که از این معانی برمی آید توسعه فرهنگ بیمه به معنی فراگیرکردن عادت و رفتار بیمه در جامعه بنحوی که آثارش در ضریب نفوذ بیمه نمایان شود.

به دلیل انتفاعی بودن خدمات بیمه ای برای شرکتهای بیمه گر، از ابتدای پیدایش و فعالیت بیمه ها در ایران، تبلیغات صورت گرفته بیشتر جنبه تجاری و بازاریابی داشته و کمتر به مقوله فرهنگ سازی و اقناع پرداخته شده اما در سالهای اخیر این بعد نیز قوت گرفته است.

سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که این وظیفه (فرهنگ سازی و توسعه فرهنگ بیمه) بر عهده کیست؟ شرکتهای بیمه یا بیمه مرکزی؟

طبق قانون، وظیفه و هدف از تاسیس بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران  اینگونه آمده است: به منظور تنظیم، تعمیم و هدایت امر بیمه در ایران و حمایت از بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان آنها همچنین به منظور اعمال نظارت دولت بر این فعالیت، موسسه ای بنام بیمه مرکزی ایران طبق مقررات این قانون بصورت شرکت سهامی تاسیس می گردد.

بنا بر آنچه از مفاد این تعریف استنباط می شود وظیفه بیمه مرکزی همان وظیفه حاکمیتی و نظارتی است و معنی "فرهنگ سازی" از این تعریف به صراحت کمتر به ذهن متبادر می گردد اما با تامل بیشتری بر روی کلمه "تعمیم" به معنای عمومیت دادن و همگانی کردن، فرهنگ سازی نیز در کنار وظایف حاکمیتی و نظارتی، جزو وظایف این بیمه قرار می گیرد.

شرکتهای بیمه اما همچنان می خواهند در این حوزه با بیمه مرکزی جمهوری اسلامی به دلیل برخی منافع مالی و نیز جلب اعتماد بیشتر مردم، مشارکتی پررنگتر داشته باشند.

البته اراده بیمه مرکزی جمهوری اسلامی نیز ضمن حفظ جایگاه نظارتی و حاکمیتی خود، توسعه فرهنگ بیمه، فراگیر شدن آن و تنوع در ارایه خدمات بیمه ای از سوی شرکتهای بیمه گر همراه با رعایت ضوابط و حفظ حقوق بیمه شدگان می باشد که این امر طی سالهای اخیر با تعدد شرکتهای بیمه ای و لازمه نظارت بیشتر، پررنگ تر شده است.

بر این اساس بیمه مرکزی جمهوری اسلامی با تهیه و تدوین استراتژی های اطلاع رسانی و تبلیغاتی، بعنوان متولی اصلی امر بیمه در کشور با همکاری نهادهایی چون آموزش و پرورش، صداو سیما، رسانه های گروهی و همچنین بهره برداری از ظرفیت های گسترده آموزشی و تبلیغاتی فضای مجازی، دوشادوش شرکتهای بیمه ای در جهت فرهنگ سازی و عمومیت بخشیدن بیمه در جامعه حرکت کرد.

نکته مهم در این بین، سیاستگزاری و تولید محتوای رسانه ای و تبلیغاتی برای فرهنگ سازی در حوزه بیمه می باشد؛ امری که نیازمند تامل بیشتر از سوی متولیان این امر است.

این سیاست نباید صرفا جنبه بازاریابی و تبلیغات داشته و  باید اقناع بگونه ای باشد که بیمه بعنوان یکی از الزامات و ضروریات زندگی در عصر کنونی، در سبد اقتصادی خانوار گنجانده شود.

با مدنظر قرار دادن این اصل مهم، نقش بیمه مرکزی در جریان فرهنگ سازی و اطلاع رسانی، جدای از تبلیغات و بازاریابی معمول که این بیمه را از سایر شرکتهای بیمه متمایز می سازد آشکار می شود.

صنعت بیمه ایران علی رغم سابقه طولانی خود در مقام مقایسه با کشوری مانند چین که بیمه را از سال 1980 آغاز کرده است، توسعه نیافته به نظر می رسد؛ به صورتی که شهروندان ایرانی تقریبا هنوز درنیافته اند که همه عرصه های زندگی خود را از تولد فرزندان تا سالخوردگی، بیماری و مرگ را می توانند به بیمه پیوند بزنند.

این موضوع (ضعف فرهنگ بیمه) فقط مختص بیمه اشخاص نیست و در بخشهای اقتصادی نیز شاهد چنین خلائی هستیم؛ در بخشهایی مانند نفت، گاز، پتروشیمی، برق، صادرات و واردات، تسهیلات بانکی و پروژه های عمرانی دولتی و خصوصی که هر یک سابقه طولانی در اقتصاد ایران دارند نیز این ضعف مشاهده می شود. این در حالیست که بر اساس آمار صندوق بیمه حوادث بلایای طبیعی، از مجموع 43 نوع بلایای طبیعی در جهان، 33 نوع آن در ایران رخ می دهد، به این ترتیب ایران جزو 10 کشور بلاخیز جهان محسوب می شود.

موضوع را با طرح این سوال ادامه میدهم؛ جامعه هدف در فرهنگ سازی چه کسانی هستند؟

به دلیل بار مالی تبلیغات برای شرکتهای بیمه ای قطعا بکارگیری روشهای آموزشی هم هزینه بسیار کمتری را به این شرکتها تحمیل می کند و هم اثرگذاری مطلوبتری خواهد داشت.

امروزه سهولت آموزش و همچنین اثرگذاری آن در مدارس در همه کشورهای دنیا اثبات شده و کشورهای پیشرفته از سالها قبل آنرا بکار گرفته اند؛ در همین راستا همکاری و مشارکت بیمه های دولتی و خصوصی با بیمه مرکزی در جهت بالا بردن سطح اطلاعات و دانش بیمه ای جامعه برای توسعه فرهنگ بیمه و نهادینه کردن آن بیش از پیش احساس می شود.


* حسین ناطقی 

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر

نسخه قابل چاپ